قانون مدیریت پسماندها

جهت تحقق اصل پنجاهم (۵۰) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و به منظور حفظ محیط زیست کشور از آثار زیانبار پسماندها و مدیریت بهینه آنها، کلیه وزارتخانه‌ها، سازمان‌ها، مؤسسات و نهادهای دولتی و نهادهای عمومی غیردولتی که شمول قانون بر آنها مستلزم ذکر نام می‌باشد و کلیه شرکت‌ها، مؤسسات و اشخاص حقیقی و حقوقی موظفند مقررات و سیاست‌های مقرر در این قانون را رعایت نمایند.

عبارات و اصطلاحاتی که در این قانون به کار رفته است دارای معانی زیر می‌باشد:
سازمان: سازمان حفاظت محیط زیست.
پسماند: به مواد جامد، مایع و گاز (غیر از فاضلاب) گفته می‌شود که به طور مستقیم یا غیرمستقیم حاصل از فعالیت انسان بوده و از نظر تولیدکننده زائد تلقی می‌شود.

سازمان حفاظت محیط زیست موظف است با همکاری وزارت کشور، وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی، جهاد کشاورزی و سایر دستگاه‌های ذی‌ربط، دستورالعمل‌های زیست‌محیطی مدیریت اجرایی پسماندها را تدوین و بر حسن اجرای آنها نظارت نماید.

مدیریت اجرایی کلیه پسماندهای عادی در محدوده و حریم شهرها بر عهده شهرداری‌ها و در حریم روستاها بر عهده دهیاری‌ها و بخشداری‌ها می‌باشد. مدیریت اجرایی سایر پسماندها بر عهده تولیدکننده آنها است.

تولیدکنندگان پسماندهای ویژه و کلیه خودروهای حمل‌کننده انواع پسماند ملزم به رعایت پروتکل‌های ایمنی، نصب علائم هشداردهنده و جلوگیری از هرگونه نشت یا ریزش ضایعات در معابر عمومی و جاده‌های بین‌شهری می‌باشند.

دولت و وزارت نیرو موظفند برق حاصل از نیروگاه‌های زباله‌سوز و تاسیسات بازیافت انرژی پسماند را با نرخ‌های تضمینی مصوب خریداری نموده و تسهیلات اعتباری، معافیت‌های گمرکی ماشین‌آلات تخصصی و مشوق‌های مالیاتی را در اختیار سرمایه‌گذاران بخش بازیافت قرار دهند.

نگهداری، مخلوط کردن، جمع‌آوری، حمل و نقل، خرید و فروش، دفع و تخلیه پسماندها در معابر، محیط زیست و مکان‌های غیرمجاز ممنوع بوده و مرتکبین علاوه بر جبران خسارت‌های وارده، مشمول جرایم نقدی سنگین، توقیف خودرو و معرفی به مراجع قضایی خواهند شد.

آیین‌نامه اجرایی این قانون ظرف مدت شش ماه پس از تصویب، توسط سازمان حفاظت محیط زیست و با همکاری وزارت کشور، وزارت بازرگانی، وزارت بهداشت و درمان و صنایع و معادن تهیه و به تصویب هیئت وزیران خواهد رسید.